Маро кин субҳи равшани зои як имшаб дар канор астӣ

مرا کاین صبح روشن زا یک امشب در کنار استی

Чаҳ корами зи ин сипас бо субҳу шом рӯзгор астӣ

چه کارم ز این سپس با صبح و شام روزگار استی

Ба гӯнаи турраи афкандӣ ва кардӣ тираи гавани рӯзам

به گونه طره افکندی و کردی تیره گون روزم

Чигуна гӯнаи нхрошм ки инам шом тор астӣ

چگونه گونه نخراشم که اینم شام تار استی

Туро чашму марои дил ҳар ду беморанд ва ин турфа

تو را چشم و مرا دل هر دو بیمارند و این طرفه

Дили бемори ман чашми туро бемордор астӣ

دل بیمار من چشم تو را بیماردار استی

Сафи ороӣии з мижгон карда чашмат аз паии қатлам

صف آرائی ز مژگان کرده چشمت از پی قتلم

Ҳамоно одати таркон ҳамеша корзор астӣ

همانا عادت ترکان همیشه کارزار استی

Буд то аз газанди дидаи назорагони эмин

بود تا از گزند دیده نظارگان ایمن

Ба рӯяти холи мишкӣн чун сапанди андар шарор астӣ

به رویت خال مشکین چون سپند اندر شرار استی

Убӯри хусрав хат шуд магар дар кишвари ҳасанат

عبور خسرو خط شد مگر در کشور حسنت

Ки аз гирди сипоҳи вай ба рухсорат ғубор астӣ

که از گرد سپاه وی به رخسارت غبار استی

Чаҳ моҳаст ин ки теғи абрӯӣ ӯ хӯни дили резад

چه ماه است این که تیغ ابروی او خون دل ریزد

Чаҳ нахласт ин ки аз тир ва камонаш барг ва бор астӣ

چه نخل است این که از تیر و کمانش برگ و بار استی

Аз он дар зери лаби дории ту ширини хандаҳо ҳар дам

از آن در زیر لب داری تو شیرین خنده ها هر دم

Ки моро дар ғамати баси гиряҳои зорзор астӣ

که ما را در غمت بس گریه های زارزار استی

Шамем машк бархезад зи злФинт , ҳамеи ҷоно

شمیم مشک برخیزد ز زلفینت، همی جانا

Магари ҳмхўобаҳи злФинт ба оҳӯӣ ттор астӣ

مگر همخوابه زلفینت به آهوی تتار استی

Турогар шамъи рухсорӣ фурӯзонаст , моро ҳам

تو را گر شمع رخساری فروزان است، ما را هم

Дилӣ бошад ки бар шамъи рахти парвона вор астӣ

دلی باشد که بر شمع رخت پروانه وار استی

Асар кӣ дар ту хоҳад кард ноламгар ҳазор осо

اثر کی در تو خواهد کرد نالم گر هزار آسا

Ки чун ман бар гули рӯяти ҳазор осо ҳазор астӣ

که چون من بر گل رویت هزار آسا هزار استی

Қавоми шаръи пайғамбари мҳимни мазҳари довар

قوام شرع پیغمبر مهیمن مظهر داور

Амӣралмуъминӣни ҳайдар вале кирдигор астӣ

امیرالمؤمنین حیدر ولی کردگار استی

Шаҳаншоҳӣ кигар бинӣ ба чашми ғайб бар рӯйиш

شهنشاهی که گر بینی به چشم غیب بر رویش

Муҳамад , шоҳиди ғайбаш , шуҳуди ойина дор астӣ

محمد، شاهد غیبش، شهود آئینه دار استی

Шавад чун зоҳир аз дасти ту афъоли сроФилӣ

شود چون ظاهر از دست تو افعال سرافیلی

Худовандо , агар дастат на даст кирдигор астӣ

خداوندا، اگر دستت نه دست کردگار استی

Чунон ворастаае аз худ , чунон пайвастае бо ҳақ

چنان وارسته ای از خود، چنان پیوسته ای با حق

Ки худ рухсораи яздони зи рӯят ошкор астӣ

که خود رخساره یزدان ز رویت آشکار استی

Таҷаллӣ кард то рӯй ту дар ойинаи имкон

تجلی کرد تا روی تو در آئینه امکان

Аз ин рӯи дилрабои рухсор ҳар зебо нигор астӣ

از این رو دلربا رخسار هر زیبا نگار استی

Гуҳӣ аз чеҳри Лайлии шоҳидии маҷнӯн фиреб астӣ

گهی از چهر لیلی شاهدی مجنون فریب استی

Гуҳӣ аз рӯй узро , оҳӯии Вомиқ шикор астӣ

گهی از روی عذرا، آهوی وامق شکار استی

Ҷинон аз нФҳаҳи меҳрати баҳор бехазон астӣ

جنان از نفحه مهرت بهار بی خزان استی

Ҷҳим аз шуъла қаҳрат хазоне бебаҳор астӣ

جحیم از شعله قهرت خزانی بی بهار استی

зи гирди мавкибат бар чеҳраи анҷум ниқоб астӣ

ز گرد موکبت بر چهره انجم نقاب استی

зи наъли тавсанат бар гӯши гардун гӯшвор астӣ

ز نعل توسنت بر گوش گردون گوشوار استی