Зад абри дигарбора ба гулзор хем ро
زد ابر دگرباره به گلزار خیم را
Густард абри фавқи чамани зилли карам ро
گسترد ابر فوق چمن ظل کرم را
Чун сирФёни рехти зи баси дарҳаму динор
چون صیرفیان ریخت ز بس درهم و دینار
Барад аз дили муфлиси ғами динору дирам ро
برد از دل مفلس غم دینار و درم را
Аз фару баҳои соҳат гулзор нак имрӯз
از فرّ و بها ساحت گلزار نک امروز
Баси таъна ки ронад ҳамаи дами боғи Ирам ро
بس طعنه که راند همه دم باغ ارم را
Дар боғ кунун булбулу гул аз дар улфат
در باغ کنون بلبل و گل از در الفت
Гӯйанд баҳами шарҳи дили афкории ҳам ро
گویند بهم شرح دل افکاری هم را
Гули ҷашни тараби чид дигар бора ба бустон
گل جشن طرب چید دگر باره به بستان
Гардид қарини бози ҳамеи айшу нъм ро
گردید قرین باز همی عیش و نعم را
Абнои замон низ паии ъушрату шодӣ
ابنای زمان نیز پی عشرت و شادی
Иксўӣ ниҳоданд ҳамаи меҳнату ғам ро
یکسوی نهادند همه محنت و غم را
Саҳроӣ хутан ҳаст ту гӯйии раҳи гулшан
صحرای ختن هست تو گویی ره گلشن
Аз бас ки бубахшад асари нофаи шмм ро
از بس که ببخشد اثر نافه شمم را
Аз нағмаи зеру Бами мурғони хуши оҳанг
از نغمه زیر و بم مرغان خوش آهنگ
Бнўохтаҳ ҳар сӯ бингар соз ва нағам ро
بنواخته هر سو بنگر ساز و نغم را
Шамшод нигаҳ кун ки чаҳ фархундау шодон ,
شمشاد نگه کن که چه فرخنده و شادان،
Афкандаи бпо , турраи пари ҳалқау хам ро
افکنده بپا، طرّه پر حلقه و خم را
Бар шохи шаҷари байн ки чу мейрони мамолик
بر شاخ شجر بین که چو میران ممالک
зи ашкўФаҳ ба сар бар зада қртоси рақам ро
ز اشکوفه به سر بر زده قرطاس رقم را
Бигрифта зи нави лола ба кафи ҷоми ҷаҳони байн
بگرفته ز نو لاله به کف جام جهان بین
Дорад магар ӯ доъияи ҳишмати ҷам ро
دارد مگر او داعیه حشمت جم را
Наврӯз шуду бор дигар Коваи ардӣ
نوروز شد و بار دگر کاوه اردی
Бар кӣнаи заҳҳок дай афрохт илм ро
بر کینه ضحاک دی افراخت علم را
Дай каз раҳи бедод бар атфоли раёҳин
دی کز ره بیداد بر اطفال ریاحین
Ношстаҳи лаб аз шер раво дошт ситам ро
ناشسته لب از شیر روا داشت ستم را
Нак хусраву ардиш ба подоши ситам ҳо
نک خسرو و اردیش به پاداش ستم ها
Бар кӣнаи ҳамеи сахти биФшрди қадам ро
بر کینه همی سخت بیفشرد قدم را
Аз сабзаи навруста ва аз лолаи нўхиз
از سبزه نورسته و از لاله نوخیز
Омодаи паии ғорат дай кард ҳашам ро
آماده پی غارت دی کرد حشم را
Дай низ зи руъбӣ ки ба дил дошт зи ардӣ
دی نیز ز رعبی که به دل داشت ز اردی
Дами ҳеҷ нёрост задани лоу нъм ро
دم هیچ نیاراست زدن لا و نعم را
Аз чора фурӯ монад ва чу бадхоҳи атобак
از چاره فرو ماند و چو بدخواه اتابک
Паймӯд ба ночори раҳи кӯии адам ро
پیمود به ناچار ره کوی عدم را
Ҳони догаро , эй ки бтأииди ту гардун
هان دادگرا، ای که بتأیید تو گردون
Биниҳод , абри тораки ман тоҷи ҳамм ро
بنهاد، ابر تارک من تاج همم را
Пайванди ту бо шоҳ араб ҳасту лекин ,
پیوند تو با شاه عرب هست و لیکن،
Дар малики вазири омадае шоҳи аҷам ро
در ملک وزیر آمده ای شاه عجم را
Доне ки дар ин малики чисон май гузаронам
دانی که در این ملک چسان می گذرانم
Рӯзу шабу шому саҳару лаҳзау дам ро
روز و شب و شام و سحر و لحظه و دم را
Умрӣаст ки хоҳам ғами дил арза кунам , лек
عمری است که خواهم غم دل عرضه کنم، لیک
Натавонам аз ин ӯҳда баровард қалам ро
نتوانم از این عهده برآورد قلم را
Лухтӣ назар андоз ту дар соҳати гетӣ
لختی نظر انداز تو در ساحت گیتی
Бингар чаҳ тақозост мари ин даҳри дижам ро
بنگر چه تقاضاست مر این دهر دژم را
Шерони ҳама аз гуруснагии мурдау рӯбаҳ
شیران همه از گرسنگی مرده و روبه
Дар шаҳри бёкндаҳи зи мурдори шикам ро
در شهر بیاکنده ز مردار شکم را
Рӯбоҳ ки будӣ ҳамаи дами туъмаи шерон
روباه که بودی همه دم طعمه شیران
Нак туъмаи шуморади ҳамаи шерони ғжм ро
نک طعمه شمارد همه شیران غژم را
Гиреҳгон ки бдндии ҳама бар хайли ғнми чир
گرگان که بدندی همه بر خیل غنم چیر
Ҳони чира ба гиреҳгон бингар хайли ғнм ро
هان چیره به گرگان بنگر خیل غنم را
Колои ҳунари бас ки касодаст дар ин малик
کالای هنر بس که کساد است در این ملک
Кас дар ба баҳояши надиҳади ним дирам ро
کس در به بهایش ندهد نیم درم را
Зини пастӣу болоӣам оре набӯд бок
زین پستی و بالاییم آری نبود باک
Кам Авни ту трёқ буд заҳри ?илам ро
کم عون تو تریاق بود زهر الم را
То шоми зулм аз ақаби субҳи мунаввар
تا شام ظلم از عقب صبح منوّر
То субҳи мунаввар ба ақаби шоми зулм ро
تا صبح منوّر به عقب شام ظُلم را
Ёрони ту доими ҳамаи анбози саломат
یاران تو دایم همه انباز سلامت
Хасмони ту пайвастаи қарини ранҷу суқм ро
خصمان تو پیوسته قرین رنج و سقم را