Бар фарқи кӯҳ агар бизанам барқи оҳ ро

بر فرق کوه اگر بزنم برق آه را

Сӯзади чунонкӣ оташ сӯзанда коҳ ро

سوزد چنانکه آتش سوزنده کاه را

Бар ашку оҳи ман ба ғалати таъна ҳо мазан

بر اشک و آه من به غلط طعنه ها مزن

Бингар чҳо асар буд ин ашку оҳ ро

بنگر چها اثر بود این اشک و آه را

Ин ашки диҷла Эйаст ки вайрон кунад ҷаҳон

این اشک دجله ای است که ویران کند جهان

Ва ин оҳ шуълааст ки сӯзади гиёҳ ро

و این آه شعله است که سوزد گیاه را

Бо сангдили бутии сару корам фитода аст

با سنگدل بتی سر و کارم فتاده است

Кӯ аз савоб фарқ наёрад гуноҳ ро

کو از ثواب فرق نیارد گناه را

Ҷой занах бидода ба пиромни изор

جای زنخ بداده به پیرامن عذار

зи афсунгарӣ ба моҳи расонидаи ҷоҳ ро

ز افسونگری به ماه رسانیده جاه را

эй коши ҳамчуи доманаши афтодамӣ ба пой

ای کاش همچو دامنش افتادمی به پای

То бӯсааш ҳамеи здмии хоки роҳ ро

تا بوسه اش همی زدمی خاک راه را

Афсар бинол хуш ки касе манъи ошиқон

افسر بنال خوش که کسی منع عاشقان

Натавон намӯд , нолаи бегоҳу гоҳ ро

نتوان نمود، ناله بیگاه و گاه را