Кист он сарви санавбари қади тӯбои рафтор

کیست آن سرو صنوبر قد طوبی رفتار

Шаккарини ханда ва нӯшин лабу ширини гуфтор

شکرین خنده و نوشین لب و شیرین گفتار

Омада бар сари раҳ то чаҳ кунад бо ман маст

آمده بر سر ره تا چه کند با من مست

Чашми масташ ки буд офати ҷони ҳӯшёр

چشم مستش که بوّد آفت جان هوشیار

Тор ҳар мӯӣ ки дар даст сабо дод шикаст

تار هر موی که در دست صبا داد شکست

Ҳар шикан аз шиканаши равнақи бозори ттор

هر شکن از شکنش رونق بازار تتار

Чаҳ баҳории ту ки то пардаи зи рӯят шудаи давр

چه بهاری تو که تا پرده ز رویت شده دور

Роғу боғи ту шудаи шефта монанди ҳазор

راغ و باغ تو شده شیفته مانند هزار

Ҳеҷ доне ки чаро абри бгрид бар гул

هیچ دانی که چرا ابر بگرید بر گل

Ин гҳрҳост ки бар рӯй ту оварда баҳор

این گهرهاست که بر روی تو آورده بهار

Ҳар киро менагарм бастаи фитрок ту ҳаст

هر که را می نگرم بسته فتراک تو هست

Ҳаст сайдӣ ки дар ин дашт накардӣ ту шикор ?

هست صیدی که در این دشت نکردی تو شکار؟