эй ки сад дил ба яке ҳалқаи зулфати занҷир

ای که صد دل به یکی حلقه زلفت زنجیر

Гар буд шер , кунад оҳӯии чашмати нахҷӣр

گر بود شیر، کند آهوی چشمت نخجیر

Ҳар куҷои моҳи рухӣ , меҳр тўош дода фурӯғ

هر کجا ماه رخی، مهر تواش داده فروغ

Ҳар куҷои ширдилӣ , ишқ тўош карда асир

هر کجا شیردلی، عشق تواش کرده اسیر

Ту ба қади нозӣ ва ӯро ҳамаи қомати зебо

تو به قد نازی و او را همه قامت زیبا

Бед маҷнӯн накунад ҷилваи сарви Кашмӣр

بید مجنون نکند جلوه سرو کشمیر

Ҷаъд пинҳон кун ва бингар ба Рахши зулфи сиёҳ

جعد پنهان کن و بنگر به رخش زلف سیاه

Дӯд ангушт набахшад асари машку абир

دود انگشت نبخشد اثر مشک و عبیر

Абрӯяш бингар ва мижгон бификан бар абрӯ

ابرویش بنگر و مژگان بفکن بر ابرو

эй камон дор мазан тир , битарс аз шамшер

ای کمان دار مزن تیر، بترس از شمشیر

Нестии рустами дастон , бҳрос аз Суҳроб

نیستی رستم دستان، بهراس از سهراب

Нестат Зуҳраи шерона , бипарҳез аз шер

نیستت زهره شیرانه، بپرهیز از شیر

Ба ду зулфаш ки агар хотираш ошуфта шавад

به دو زلفش که اگر خاطرش آشفته شود

Май кашами як шаб аз оташкадаи синаи сафир

می کشم یک شب از آتشکده سینه صفیر

Хирмани моҳи ту оташи занам аз шуълаи оҳ

خرمن ماه تو آتش زنم از شعله آه

Ки шавад оинаи хокистарат эй меҳри мунир

که شود آینه خاکسترت ای مهر منیر

Ба дуои кишвари ҳасан ту кунам зеру зибр

به دعا کشور حسن تو کنم زیر و زبر

Ки намонад асарати ҳеҷ зи иклилу сарир

که نماند اثرت هیچ ز اکلیل و سریر

Панд афсар бишинав , нек ба дасти Ораши дил

پند افسر بشنو، نیک به دست آرش دل

эй ки пӯлоди ман аз панҷаи ҳасани ту хамир

ای که پولاد من از پنجه حسن تو خمیر