эй паноҳ ҳар фақир ва ҳар асир

ای پناه هر فقیر و هر اسیر

Ман зи по афтодаам дастам бигир

من ز پا افتاده‌ام دستم بگیر

На ҳамин занҷири мо зулф ту шуд

نه همین زنجیر ما زلف تو شد

Ҳар хамаши зиндони ҷони сад асир

هر خمش زندان جان صد اسیر

Аз ду зулфати рӯзгорам чун шаб аст

از دو زلفت روزگارم چون شب است

Вази ду лаълати арғавонам чун зрир

وز دو لعلت ارغوانم چون زریر

Чун рахти моҳии надида токунӯн

چون رخت ماهی ندیده تاکنون

Чашми олами байни моам чархи пер

چشم عالم بین مام چرخ پیر

Ҷустуҷӯии дили з зулфат ме кунам

جستجوی دل ز زلفت می کنم

Ман на танҳо , балки ҳар бурноу пер

من نه تنها، بلکه هر برنا و پیر

Буд дар зулфи ту ва гум шуд дилам

بود در زلف تو و گم شد دلم

Баъди умрии ҷстмш аз нӯки тир

بعد عمری جستمش از نوک تیر

Гар ба хокам бигузарӣ баъд аз ҳалок

گر به خاکم بگذری بعد از هلاک

Чун ним дар устихон уфтад нафир

چون نیم در استخوان افتد نفیر