эй ки бар мо гузарӣ бо ҳамаи кибру ғурур

ای که بر ما گذری با همه کبر و غرور

Ғами мо шефтагон оварадат айшу сарвар

غم ما شیفتگان آوردت عیش و سرور

Ин ҳамаи гом ки аз кибргузорӣ ба замин

این همه گام که از کبر گذاری به زمین

Ҳеҷ доне ки буд дидаи мо фарши убӯр

هیچ دانی که بود دیده ما فرش عبور

Чаҳ ғам ар зи он ки кунад , бар ту назари кӯтаҳи байн

چه غم ار ز آن که کند، بر تو نظر کوته بین

Дидаи мурғи шаб аз дидани меҳри омадаи кӯр

دیده مرغ شب از دیدن مهر آمده کور

Чист вақте ки бихоҳам ғами ишқати дами марг ,

چیست وقتی که بخواهم غم عشقت دم مرگ،

Чист рӯзӣ ки бубинами маи рӯяти шаби гӯр

چیست روزی که ببینم مه رویت شب گور

Ғаму шодии ҳама яксон бинмоед дар ишқ

غم و شادی همه یکسان بنماید در عشق

Худ тафовут набӯд бо ғами дили мотаму сур

خود تفاوت نبود با غم دل ماتم و سور

АФсро , гар наниҳад пои басарати дӯст , маранҷ

افسرا، گر ننهد پا بسرت دوست، مرنج

Ки сулаймон наниҳад тоҷи шаҳӣ бар сари мӯр

که سلیمان ننهد تاج شهی بر سر مور