Соқӣ биор бода ки омад баҳори боз

ساقی بیار باده که آمد بهار باز

Шуд саҳни бӯстон чу изорнигор боз

شد صحن بوستان چو عذار نگار باز

Соқӣ ба рӯй гули қадаҳӣ пар кун ва бубахш

ساقی به روی گل قدحی پر کن و ببخش

Кӯи эътибори умр ки ояд баҳори боз

کو اعتبار عمر که آید بهار باز

Гул дар чаман чу шоҳиди мо лола барфурӯхт

گل در چمن چو شاهد ما لاله برفروخت

Шуд вақти ҷоми бодау бӯсу канори боз

شد وقت جام باده و بوس و کنار باز

Дар соҳати чаман буд аз ҷунбиши насим

در ساحت چمن بود از جنبش نسیم

Сунбул чу зулфи лолаи рухони биқрори боз

سنبل چو زلف لاله رخان بیقرار باز

Аттор гарна бод баҳорӣаст , пас чаро ,

عطار گرنه باد بهاری است، پس چرا،

Дар боғи бардаи таблаи машки ттори боз

در باغ برده طبله مشک تتار باز

Вар нест лолаи шоҳид ҳарҷое аз чаҳ рӯ ,

ور نیست لاله شاهد هرجایی از چه رو،

Афрӯхта ба кӯчау барзани изори боз

افروخته به کوچه و برزن عذار باز

Афсар , зи ҷаври лолаи изорони сарвқад

افسر، ز جور لاله عذاران سروقد

Дорад рухии зи лолаи хуниннигор боз

دارد رخی ز لاله خونین نگار باز