Буд бемори чашми ёру ҷони ман парастораш

بود بیمار چشم یار و جان من پرستارش

Парасторӣ ки ин бошад чаҳ бошад ҳоли бемораш

پرستاری که این باشد چه باشد حال بیمارش

Наме оради каси ин беморро тоби парасторӣ

نمی آرد کس این بیمار را تاب پرستاری

Ки бо сад нотавонии ҷон ман омад парастораш

که با صد ناتوانی جان من آمد پرستارش

Ман он мурғам ки чашми боғбон аз баҳри поси гул ,

من آن مرغم که چشم باغبان از بهر پاس گل،

Шарарҳо мезанад дар ошён ҳар рӯзи сад бориш

شررها می زند در آشیان هر روز صد بارش

Басии ҳайронам аз ин боғ ва аз ин сарв ва аз ин гул

بسی حیرانم از این باغ و از این سرو و از این گل

Ки омад дар навои яксони тзрўу булбул ва сораш

که آمد در نوا یکسان تذرو و بلبل و سارش

Аз он тарсам ки сӯзад дар гулистони решаи гулбун

از آن ترسم که سوزد در گلستان ریشه گلبن

Аз ин сони мурғи ҷонамгар шарари резади зи минқораш

از این سان مرغ جانم گر شرر ریزد ز منقارش

Дилам дар гулшанати он оташин мурғаст хуши алҳон

دلم در گلشنت آن آتشین مرغ است خوش الحان

Ки чун парвонаи сӯзади булбул аз озарми гуфтораш

که چون پروانه سوزد بلبل از آزرم گفتارش

Чунон по май нуҳум аз ҳасрати сайёд дар саҳро

چنان پا می نهم از حسرت صیاد در صحرا

Ки чун мижгон бурун ояд зи чашмами новаки хораш

که چون مژگان برون آید ز چشمم ناوک خارش

Чунон мурғи дилам дар доми ғам мастона ме нолад

چنان مرغ دلم در دام غم مستانه می‌نالد

Ки ҳар кӯ башнавад дигар нахоҳӣ дид ҳушёраш

که هر کو بشنود دیگر نخواهی دید هشیارش

Дилӣ каз нӯки тири ишқ маҷрӯҳаст чун афсар

دلی کز نوک تیر عشق مجروح است چون افسر

Тавон донист ҳоли захми дил аз чашми хўнборш

توان دانست حال زخم دل از چشم خونبارش