Касе каз ишқи хубон ҳеҷ набӯд сабру оромиш

کسی کز عشق خوبان هیچ نبود صبر و آرامش

Бибояд тарки сар кардан ки нокомӣ буд комаш

بباید ترک سر کردن که ناکامی بود کامش

Агар оқил буд ошиқ нахоҳад шуд дар ин водӣ ,

اگر عاقل بود عاشق نخواهد شد در این وادی،

зи худ бигзаштану ҷон доданаст оғозу анҷомаш

ز خود بگذشتن و جان دادن است آغاز و انجامش

Дарони водӣ ки ишқи хубрӯёни оташи афрӯзад

درآن وادی که عشق خوبرویان آتش افروزد

Буд бо шуълаи яксони ҷисму ҷони пухтау хомаш

بود با شعله یکسان جسم و جان پخته و خامش

намедонам чаро шуд тира чун шаби рӯзгори ман

نمی دانم چرا شد تیره چون شب روزگار من

Зхўршидӣ ки шамъ моҳ омад машъали бомаш

زخورشیدی که شمع ماه آمد مشعل بامش

Шабии хуршеди мо толеъ шавад ,гар тираи бахтӣ ро

شبی خورشید ما طالع شود، گر تیره بختی را

Падед ояд ҳамон дами бомдоди ид дар шомаш

پدید آید همان دم بامداد عید در شامش

Хуши он бе хонимони риндӣ ки дар кеши накӯномон

خوش آن بی خانمان رندی که در کیش نکونامان

На ҷо дар маҷлиси хос ва на по дар шореъи омаш

نه جا در مجلس خاص و نه پا در شارع عامش

Ки май гӯйӣ ки ошиқро набошад куфру исломӣ ,

که می گویی که عاشق را نباشد کفر و اسلامی،

Ҳамон зулфу рух дилдор бошад куфру исломаш

همان زلف و رخ دلدار باشد کفر و اسلامش