Оем аз дайри Муғони сархушу масту мадҳуш

آیم از دیر مغان سرخوش و مست و مدهوش

Ҳалқаи бандагии пери Муғонам дар гӯш

حلقه بندگی پیر مغانم در گوش

Як замони мутриби мо нағма сарояд ки бирақс

یک زمان مطرب ما نغمه سراید که برقص

Як тарафи соқии мо бодаи бирезад ки бануш

یک طرف ساقی ما باده بریزد که بنوش

То чаро дода ба ман лаъли мрўқи соқӣ

تا چرا داده به من لعل مروّق ساقی

Чун хами бодаи ҳарифони ҳама дар ҷӯшу хурӯш

چون خم باده حریفان همه در جوش و خروش

Нашавам масту хароб аз май ноб эй соқӣ

نشوم مست و خراب از می ناب ای ساقی

То ҳарифони нкшндм чу сабуи дӯш ба дӯш

تا حریفان نکشندم چو سبو دوش به دوش

Хуштар онаст ки бар боди диҳемаш чу ғубор ,

خوش تر آن است که بر باد دهیمش چو غبار،

Сари мо гар нашавад хишти хами бодаи фуруш

سر ما گر نشود خشت خم باده فروش

То чаҳ ҳукм оядам аз даргаи девони қазо ,

تا چه حکم آیدم از درگه دیوان قضا،

Чашм бар соқему гӯш ба илҳоми сурӯш

چشم بر ساقیم و گوش به الهام سروش

Шуд баҳор ва ба фиғони омадаи мурғони чаман ,

شد بهار و به فغان آمده مرغان چمن،

Ғифлатаст он ки дар ин фасли нишинии хомӯш

غفلت است آن که در این فصل نشینی خاموش

Ошиқ онаст ки бе худ кунадаш нағмаи ишқ

عاشق آن است که بی خود کندش نغمه عشق

На ки аз замзамаи мурғи саҳаргаҳи мадҳуш

نه که از زمزمه مرغ سحرگه مدهوش

Соқии маҷлис агар бода аз он даст диҳад

ساقی مجلس اگر باده از آن دست دهد

АФсро , ҷону дили хеш ба ҷомӣ бифурӯш

افسرا، جان و دل خویش به جامی بفروش