Дӯш дидам бар дар майхонаи пер май фуруш
دوش دیدم بر در میخانه پیر میفروش
Карда як як май кашони овезаи ҳукмаш ба гӯш
کرده یک یک میکشان آویزه حکمش به گوش
Аз май миноӣ ӯ михўоргони масту хароб
از می مینای او میخوارگان مست و خراب
Зотши саҳбоӣ ӯ дардии кашони андари хурӯш
زآتش صهبای او دردی کشان اندر خروش
Ин ба он гуяд ҳниأлки зи ман бустони қадаҳ
این به آن گوید هنیألک ز من بستان قدح
Он ба ин гуяд ки дар каши ҷом ва навишт боди нӯш
آن به این گوید که در کش جام و نوشت باد نوش
Гарчи мо бе худ ҷавононем лек аз лутфи пер ,
گرچه ما بی خود جوانانیم لیک از لطف پیر،
Соғари андар даст дорему сабуӣ май ба дӯш
ساغر اندر دست داریم و سبوی می به دوش
Мо ҳамаи дрҷстҷўии ном ва ӯ нангаши зи мо ,
ما همه درجستجوی نام و او ننگش ز ما،
Мо ҳама дар гуфтугӯии роз ва ӯ яксар хамӯш
ما همه در گفتگوی راز و او یکسر خموش
То чаҳ гуяд аз каромот ва чаҳ бинмоед зи кашф
تا چه گوید از کرامات و چه بنماید ز کشف
Мо ҳамаи нисбат ба ӯ сар то қадам чун чашму гӯш
ما همه نسبت به او سر تا قدم چون چشم و گوش
Хомро набӯд хабар аз пухтагони дарди ишқ
خام را نبود خبر از پختگان درد عشق
Пухта донад то чаро аз шуъла хом ояд ба ҷӯш
پخته داند تا چرا از شعله خام آید به جوش
эй ки дар олам ндонӣ ҳолати дарди фироқ
ای که در عالم ندانی حالت درد فراق
То кӣми беҳудаи гӯйӣ дар раҳ васлаш бакӯш
تا کیم بیهوده گویی در ره وصلش بکوش