Хушо савдои ишқу рӯзгораш

خوشا سودای عشق و روزگارش

Вази он хуштар ба ҷони мо шарораш

وز آن خوش تر به جان ما شرارش

Дилам дар зулф ӯ умрӣ асир аст

دلم در زلف او عمری اسیر است

Ман ошуфтаи сомони ёдгораш

من آشفته سامان یادگارش

Тавонам баради чашми натоонаш

توانم برد چشم ناتوانش

Қарорами баради зулф бе қарораш

قرارم برد زلف بی قرارش

Мусулмонони зи ишқ рӯй хубон

مسلمانان ز عشق روی خوبان

Дилӣ дорам , надорам ихтиёраш

دلی دارم، ندارم اختیارش

Баноми эзад маро бошад нигорӣ ,

بنام ایزد مرا باشد نگاری،

Ки Монӣ шармсораст аз нигориш

که مانی شرمسار است از نگارش

намедонам чаҳ боғаст ин муҳаббат

نمی دانم چه باغست این محبت

Ки барқи орад ба ҷони гули шарораш

که برق آرد به جان گل شرارش

Дар он водӣ ки ишқ ояд ба ҷавлон

در آن وادی که عشق آید به جولان

Ҷаҳони тасхири як чобуки савораш

جهان تسخیر یک چابک‌سوارش