эй ки туро зи шоми мӯ , рӯй дамида чун фалақ

ای که تو را ز شام مو، روی دمیده چون فلق

Аз фалақи ту хӯни ҷигар , соғари бодаи шафақ

از فلق تو خون جگر، ساغر باده شفق

Аз май соғари лабат , лаъли бадахши ғарқи хӯн ,

از می ساغر لبت، لعل بدخش غرق خون،

Вази туфи ҳасрати рахти хирмани моҳи мҳтрқ

وز تف حسرت رخت خرمن ماه محترق

эй гуҳари ақиқи лаби ҷайб ва барам Яман кунӣ ,

ای گهر عقیق لب جیب و برم یمن کنی،

Хӯни дил аз ду дидаам рез агар бад-ӣни нсқ

خون دل از دو دیده ام ریز اگر بدین نسق

Мардуми чашм равшанам дид баёз рӯй ту

مردم چشم روشنم دید بیاض روی تو

Шасти савод дидаам зи ашки равони худ варақ

شست سواد دیده‌ام ز اشک روان خود ورق

Шодии васл оқибат шуд ба фироқи мунтаҳӣ

شادی وصل عاقبت شد به فراق منتهی

Ваа ки ба ранҷ шуд бадал , лиззати айши мосбқ

وه که به رنج شد بدل، لذت عیش ماسبق

Рӯй чу офтоби ту , тофта бар ҷаҳонён

روی چو‌‌ آفتاب تو، تافته بر جهانیان

Булҳавасон чу шаби пурҳи ҳеҷ надидаи ҷузи ишқ

بوالهوسان چو شب پره هیچ ندیده جز عشق

Муфтии шаҳрро бигӯ , мункир ошиқон машав

مفتی شهر را بگو، منکر عاشقان مشو

Варна ба шаръи мо шӯй , мӯҷиби зму таъну диқ

ورنه به شرع ما شوی، موجب ذم و طعن و دق

Қосиди ёри аФсро , мужда васл ме диҳад

قاصد یار افسرا، مژده وصل می دهد

Лоиқ ӯ чу нест зар , сар бунаем бар тибқ

لایق او چو نیست زر، سر بنهیم بر طبق