Моҳи ман , эй бадари офтоби шамоил

ماه من، ای بدر آفتاب شمایل

Шоҳи ман , эй хусрави хуҷастаи хасоил

شاه من، ای خسرو خجسته خصایل

Дидаи тарсо ба ҳеҷ дайру килисо

دیده ترسا به هیچ دیر و کلیسا

Чун ту надидаи бутии бадеъи шамоил

چون تو ندیده بتی بدیع شمایل

Фитнаи чашмати балои ҷони бузургон

فتنه چشمت بلای جان بزرگان

Риштаи зулфати бақои умри қабоил

رشته زلفت بقای عمر قبایل

Абрӯу чашмати қарини ҳам ба чаҳ монад ?

ابرو و چشمت قرین هم به چه ماند؟

Тарки сиёҳӣ ки теғ карда ҳамоил

ترک سیاهی که تیغ کرده حمایل

Афви ту бар ҷурми худ шафиъ намудем

عفو تو بر جرم خود شفیع نمودم

Беҳтар аз инам дигар кадоми васоил

بهتر از اینم دگر کدام وسایل

Пора кунам перҳан ки ҳеҷ нагунҷад

پاره کنم پیرهن که هیچ نگنجد

Ҷузи бадани андари миёни мо ва ту ҳоил

جز بدن اندر میان ما و تو حایل