эй ки дар фикри муҳандис , даҳанати сари маҳол

ای که در فکر مهندس، دهنت سرّ محال

Камарат низ дар андешаи мо дигари ҳол

کمرت نیز در اندیشه ما دیگر حال

То ту бо моҳи руху зулфи дарози омада Эй

تا تو با ماه رخ و زلف دراز آمده ای

Ошиқони рости шабу рӯзи назар бар мау сол

عاشقان راست شب و روز نظر بر مه و سال

Шуда аз ҳасрати саҳбои ақиқи лаби ту ,

شده از حسرت صهبای عقیق لب تو،

Соғар дидаам аз хӯни ҷигари моломол

ساغر دیده ام از خون جگر مالامال

Гар парешон набӯд зулфи ту чун хотири ман

گر پریشان نبود زلف تو چون خاطر من

Аз чаҳ ошуфта шавад ҳар нафас аз боди шимол

از چه آشفته شود هر نفس از باد شمال

Сӯхтгар болу пари мурғи дилами барқи ғамат ,

سوخت گر بال و پر مرغ دلم برق غمت،

Дар гулистони ту парвоз кунад бепару бол

در گلستان تو پرواز کند بی پر و بال