Ки мегуяд ки ман дилбар надорам

که می‌گوید که من دلبر ندارم

Ки аз зулф батон дил барнадорам

که از زلف بتان دل برندارم

Дил сдпораҳамро марҳамии кӯ

دل صدپاره‌ام را مرهمی کو

Ки тоби ханҷар дигар надорам

که تاب خنجر دیگر ندارم

Хушам бо гулистони чашми хунин

خوشم با گلستان چشم خونین

Ки ғайр аз лола аҳмар надорам

که غیر از لاله احمر ندارم

Бикаш теғ ва бикаш бе ҷурми мо ро

بکش تیغ و بکش بی جرم ما را

Бигӯ парвое аз маҳшар надорам

بگو پروایی از محشر ندارم

Ба болинами биё то бар ту резам

به بالینم بیا تا بر تو ریزم

Вуҷӯдиро ки дар бистар надорам

وجودی را که در بستر ندارم

зи лухт дил кунам ҷонро мудово

ز لخت دل کنم جان را مداوا

Ки доруе аз ин хуш тар надорам

که دارویی از این خوش تر ندارم

Нанӯшам бе ду лаълати соғар май

ننوشم بی دو لعلت ساغر می

Ки хӯни дил дар он соғар надорам

که خون دل در آن ساغر ندارم

Кашад он тарк бар афсар агар теғ ,

کشد آن ترک بر افسر اگر تیغ،

Ман аз хок дараш сар бар надорам

من از خاک درش سر بر ندارم