Ман ки савдо зада рӯй туам

من که سودا زده روی توام

Бастаи силсилаи мӯии туам

بسته سلسله موی توام

Ман ки худ булбул ҳар гул нашавам

من که خود بلبل هر گل نشوم

Қамарии қомати дилҷӯии туам

قمری قامت دلجوی توام

Ҳар шаб аз дасти ғамати ҷони сипарам

هر شب از دست غمت جان سپرم

Ҳар саҳар зинда кунад буии туам

هر سحر زنده کند بوی توام

Ҳамчуи барқӣ ки ба хирман гузарад

همچو برقی که به خرمن گذرد

Сӯхти сар то ба қадами хуии туам

سوخت سر تا به قدم خوی توام

Рӯзу шаби суҳбат ҳар анҷуман аст

روز و شب صحبت هر انجمن است

Қисса рӯй туу мӯии туам

قصه روی تو و موی توام

Теғ бар куштани ман охта Эй

تیغ بر کشتن من آخته ای

Бандаи соиду бозуии туам

بنده ساعد و بازوی توام

Ҳар касе сӯй касе дидаи барад

هر کسی سوی کسی دیده برد

Ман ҳамаи дидау дили сӯии туам

من همه دیده و دل سوی توام

Гар буд кӯҳи аҳади пайкари ман

گر بود کوه احد پیکر من

Ҳамчуи коҳӣ ба тарозуии туам

همچو کاهی به ترازوی توام

эй ки аз як нигаҳам зинда кунӣ

ای که از یک نگهم زنده کنی

Куштаи теғи ду абрӯии туам

کشته تیغ دو ابروی توام

эй ки бо ҷунбиши он зулфи дароз

ای که با جنبش آن زلف دراز

Сўлҷони дорӣ ва ман гӯии туам

صولجان داری و من گوی توام

АФсро , фоштар аз ин май гӯй

افسرا، فاش تر از این می گوی

Ки буд гулшани ҷони кӯии туам

که بود گلشن جان کوی توام