Ёди айёмӣ ки дар кӯии ту корӣ доштем

یاد ایامی که در کوی تو کاری داشتیم

Моу дил бо зулфу рӯят рӯзгорӣ доштем

ما و دل با زلف و رویت روزگاری داشتیم

Дар хам ҳар ҳалқаи зулфи ту дар алқими порс

در خم هر حلقه زلف تو در القیم پارس

эй хуши он шабҳо ки мо чин ва тторӣ доштем

ای خوش آن شبها که ما چین و تتاری داشتیم

Бо ду зулфи биқрорт ҳар саҳаргаҳ бо насим

با دو زلف بیقرارت هر سحرگه با نسیم

Бо ҳамаи ошуфтаи сомонӣ қарорӣ доштем

با همه آشفته سامانی قراری داشتیم

Дар ҳавои гулшан рӯй ту эй зебо нигор

در هوای گلشن روی تو ای زیبا نگار

Сафҳаи рухро зи хӯни дил нигорӣ доштем

صفحه رخ را ز خون دل نگاری داشتیم

Бар сари бозори расвои зи фари ошиқӣ

بر سر بازار رسوایی ز فرّ عاشقی

Бо ҳамаи расво шуданҳо , эътиборӣ доштем

با همه رسوا شدن ها، اعتباری داشتیم

Дар сару чашму кафу дил рӯзгорӣ шуд ки мо ,

در سر و چشم و کف و دل روزگاری شد که ما،

Бо хаёлати боду хоку об ва норай доштем

با خیالت باد و خاک و آب و ناری داشتیم

Бо тани ранҷуру ҷони хаста дар майдони ишқ

با تن رنجور و جان خسته در میدان عشق

Сар ба фитроки ғами чобук саворӣ доштем

سر به فتراک غم چابک سواری داشتیم

Бо хаёли зулфу рӯйиши рӯзгории аФсро ,

با خیال زلف و رویش روزگاری افسرا،

Моу дил дар ҳар нафаси лайл ва нҳорӣ доштем

ما و دل در هر نفس لیل و نهاری داشتیم