Ошиқу ринду михўораҳи ман аз аҳди қадим

عاشق و رند و میخواره من از عهد قدیم

Дилу ҷон дар хами зулф ту намудем таслим

دل و جان در خم زلف تو نمودم تسلیم

ОФтобо , надаҳум заррае аз хок дарат

آفتابا، ندهم ذره ای از خاک درت

Гар диҳандам ба баҳои салтанати ҳафт иқлӣм

گر دهندم به بها سلطنت هفت اقلیم

Гардан аз ишқи рахти каҷ шуда чун чанбари дол

گردن از عشق رخت کج شده چون چنبر دال

Қомат аз бори ғамати хам шуда чун ҳалқа мем

قامت از بار غمت خم شده چون حلقه میم

Навбаҳор омад ва ҳайфаст ба ғифлати мурдан

نوبهار آمد و حیف است به غفلت مردن

Ки масеҳои чаман зинда кунад азм Ромем

که مسیحای چمن زنده کند عظم رمیم

Зонҷмни ҳеҷ дар ин фасли Марви сӯии чаман

زانجمن هیچ در این فصل مرو سوی چمن

Тарсам ошуфта шавад сунбули зулфати зи насим

ترسم آشفته شود سنبل زلفت ز نسیم