Ҳар он мурғӣ ки мебанданд дар гулзори болаш ро

هر آن مرغی که می‌بندند در گلزار بالش را

Чаҳ медонанд мурғоне ки озоданд ҳолаш ро

چه می‌دانند مرغانی که آزادند حالش را

Ман он мурғам ки сайёди ҷФокишм ба сад ҳасрат ,

من آن مرغم که صیاد جفاکیشم به صد حسرت،

Кашад дар хоку хӯнами зор ва нандешад молш ро

کشد در خاک و خونم زار و نندیشد مآلش را

Ба гулзорӣ маро доданд рухсат дар проФшонӣ

به گلزاری مرا دادند رخصت در پرافشانی

Ки сӯзад ҳар саҳаргаҳ , сӯзиши ҳиҷрони ниҳолаш ро

که سوزد هر سحرگه، سوزش هجران نهالش را

Ба бедорӣ шавад бешубҳа аз сӯратгарии ғофил

به بیداری شود بی‌شبهه از صورتگری غافل

Агар дар хоб хуш бинад , шабии Монии хаёлаш ро

اگر در خواب خوش بیند، شبی مانی خیالش را

Бинозам арсаи гоҳи ишқ , конҷои солхўрдонш

بنازم عرصه گاه عشق، کانجا سالخوردانش

Ниёзоранду нози оранд , Тифли хурдсолаш ро

نیازارند و ناز آرند، طفل خردسالش را

Зулоли зиндагонӣ дар лаби соқӣ буд , ё раб

زلال زندگانی در لب ساقی بود، یا رب

Хуши он Хизри мубораки пай ки май нӯшади зулолаш ро

خوش آن خضر مبارک‌پی که می‌نوشد زلالش را

Ту афсар , зарраи ночиз ва хуршедаст он дилбар

تو افسر، ذره ناچیز و خورشید است آن دلبر

Нахуст аз хештан бигузар , агар ҷӯии висолаш ро

نخست از خویشتن بگذر، اگر جویی وصالش را