Қадаҳро дар кафи соқӣ , зи ҳасрати хӯн ҷигар кардам

قدح را در کف ساقی، ز حسرت خون جگر کردم

Чу дар мастии ҳадис аз лаъли он зебо писар кардам

چو در مستی حدیث از لعل آن زیبا پسر کردم

Бути ёқӯти лаб , монанди саҳбо кард нӯши ҷон

بت یاقوت لب، مانند صهبا کرد نوش جان

Ба ҷом аз ҳасрати лаълаш , ҳам аз хӯн ҷигар кардам

به جام از حسرت لعلش، هم از خون جگر کردم

Нахоҳад гашти толеъ , офтоби субҳи умедам

نخواهد گشت طالع، آفتاب صبح امیدم

Чу ман , бо муддаӣ аз шоми ҳиҷраши қисса сар кардам

چو من، با مدعی از شام هجرش قصه سر کردم

Агар ҷавлон кунам дар олами боло , аҷаб набӯд

اگر جولان کنم در عالم بالا، عجب نبود

Хирадро зарраи хуршеди он рашк қамар кардам

خرد را ذره خورشید آن رشک قمر کردم

Шабӣ ёд оядам , каз оташи рӯйиш чу парвона

شبی یاد آیدم، کز آتش رویش چو پروانه

Саропои сӯхтам , то арса бар шамъ саҳар кардам

سراپا سوختم، تا عرصه بر شمع سحر کردم

Чу донистам ки гардад талхи ком , аз қиссаи сабрам

چو دانستم که گردد تلخ کام، از قصه صبرم

Супурдами ҷони ширину ҳикоят мухтасар кардам

سپردم جان شیرین و حکایت مختصر کردم

Саноӣ муддаӣ кардам , ба шукри ваъдаи васлаш ,

ثنای مدعی کردم، به شکر وعده وصلش،

Чаҳ нафринӣ , ки шабҳо бар дуоӣ беасар кардам

چه نفرینی، که شب‌ها بر دعای بی‌اثر کردم

з бас ифшоанд аз ҳиҷраш , сиришк аз дидагони афсар ,

ز بس افشاند از هجرش، سرشک از دیدگان افسر،

зи сайли ашк , малики шоҳро , зер ва зибр кардам

ز سیل اشک، ملک شاه را، زیر و زبر کردم