эй чашмаи хуршеди ту , осоиши ҷонам

ای چشمه خورشید تو، آسایش جانم

Андӯҳи ғамат , хубтар аз айши ҷаҳонам

اندوه غمت، خوب تر از عیش جهانم

Ҷисмӣ ки аз ӯ рӯҳ ҷудо гашта чисон аст

جسمی که از او روح جدا گشته چسان است

эй роҳати ҷон , бе ту ман хастаи чунонам

ای راحت جان، بی تو من خسته چنانم

Дар чашми бидонадяш буд тири Таҳамтан

در چشم بداندیش بود تیر تهمتن

Тири ту агар бугзарад аз пушти камонам

تیر تو اگر بگذرد از پشت کمانم

Аз ҳасрати он мӯии миёнӣ ки ту дорӣ

از حسرت آن موی میانی که تو داری

Дарёб , ки борӣктар аз мӯии миёнам

دریاب، که باریک تر از موی میانم

Аз дидаи баборами ҳамаи дами хӯшаи марҷон

از دیده ببارم همه دم خوشه مرجان

Ёқӯти лабат гар нашавад қӯти равонам

یاقوت لبت گر نشود قوت روانم

Дар ишқи ту ҳам бонги ҷараси омадаи афсар

در عشق تو هم بانگ جرس آمده افسر

эй вой , агар нашнавӣ овои фиғонам

ای وای، اگر نشنوی آوای فغانم