То чанд сухан аз ақл , аз ишқ дило дами зан

تا چند سخن از عقل، از عشق دلا دم زن

Зинҳор , дам аз дониши андар бар мо , кам зан

زنهار، دم از دانش اندر بر ما،‌ کم زن

Афсонаи даври даҳр , бар мо чаҳ Фрўхўонӣ

افسانه دور دهر، بر ما چه فروخوانی

Шайдоӣ рух ёрем , бо мо зи ҷунуни дами зан

شیدای رخ یاریم،‌ با ما ز جنون دم زن

зи асрори ниҳони ишқ , як нукта бигӯ бо мо

ز اسرار نهان عشق، یک نکته بگو با ما

Дам аз нафаси қудсӣ , бар қолаби одами зан

دم از نفس قدسی، بر قالب آدم زن

Савдои сарви сомон , бо ишқ наме созад

سودای سرو سامان، با عشق نمی سازد

Рӯ , хона ҳастиро бунён куну барҳами зан

رو،‌ خانه هستی را بنیان کن و برهم زن

Дарвешии кӯии дӯст бар муҳташамии багазин

درویشی کوی دوست بر محتشمی بگزین

Дар айни гадои пой бар дстгаҳи ҷами зан

در عین گدایی پای بر دستگه جم زن

Бар қасди адуии нафас , каши нихват фиръавнӣ аст

بر قصد عدوی نفس، کش نخوت فرعونی است

Рӯзӣ чу кулем эй дил , бевоҳима бар ӣам зан

روزی چو کلیم ای دل، بی واهمه بر یم زن

Ин коргаҳи хокӣ , бар ҳиммати мо танг аст

این کارگه خاکی، بر همت ما تنگ است

Харгоҳи азиматро , беруни зи ду олами зан

خرگاه عزیمت را، بیرون ز دو عالم زن

Саргашта дар он водӣ , хушкидаи лабӣ чанд аст

سرگشته در آن وادی، خشکیده لبی چند است

Бории ту қадами онҷо , бо дидаи пурнами зан

باری تو قدم آنجا، با دیده پرنم زن

Дар арсаи ҷонбозӣ , Мансури сифати пона

در عرصه جانبازی، منصور صفت پانه

Бурдор балои худро , бо хотири хуррами зан

بردار بلا خود را، با خاطر خرّم زن

Дар шаш ҷиҳати ин кох , то чанд ду дил бӯдан

در شش جهت این کاخ، تا چند دو دل بودن

Такбири чаҳорумро , чун зодаи адҳами зан

تکبیر چهارم را، چون زاده ادهم زن

Ойини карами афсар , мансӯх шуд аз гетӣ

آیین کرم افسر، منسوخ شد از گیتی

Бории ту дами ҳиммати зи арвоҳи макрами зан

باری تو دم همت ز ارواح مکرم زن