эй бӯстони лолаи рӯяти баҳори ман

ای بوستان لاله رویت بهار من

Бандаднигор аз ту баҳор эйнигор ман

بندد نگار از تو بهار ای نگار من

Бар ман хазони биҳишти з Урдӣбиҳишт шуд

بر من خزان بهشت ز اردیبهشت شد

То сафҳанигор ту омад баҳори ман

تا صفحه نگار تو آمد بهار من

Дорам дилии мушаввашу ошуфта чун насим

دارم دلی مشوش و آشفته چون نسیم

То зулф беқарор ту омад қарори ман

تا زلف بی قرار تو آمد قرار من

Ин мор дӯш туаст , чу заҳҳок тозён ,

این مار دوش توست، چو ضحاک تازیان،

Охир дамор мекашад аз рӯзгори ман

آخر دمار می کشد از روزگار من

Донад ки нест ҷузи шикани зулфи прхмт

داند که نیست جز شکن زلف پرخمت

Гар бугзарад насими сабо , бар диёри ман

گر بگذرد نسیم صبا، بر دیار من

Дигар мабод чину тторӣ ба рӯзгор

دیگر مباد چین و تتاری به روزگار

Бо тори чини зулфи ту , чину ттори ман

با تار چین زلف تو، چین و تتار من

Ҳиндӯии зулфи тираи дилат , карда аз фусун ,

هندوی زلف تیره دلت، کرده از فسون،

Ҳамранги хеш , бахти ману рӯзгори ман

همرنگ خویش، بخت من و روزگار من