эй зарраҳои кӯии ту хуршеди манзарон

ای ذره های کوی تو خورشید منظران

Бо турраи ту ҷону дили халқи туамон

با طرّه تو جان و دل خلق توامان

Сад бор беш сӯхтаи дилҳои чун кабоб

صد بار بیش سوخته دلهای چون کباب

То дода оби чашмаи теғат ба ташнагон

تا داده آب چشمه تیغت به تشنگان

Хуршед кӣ ба зарраи ҳасан ту ме расад

خورشید کی به ذره حسن تو می رسد

Кӣ пар занад ба арсаи симурғи мокиён

کی پر زند به عرصه سیمرغ ماکیان

Он зулфи ҳалқаи ҳалқа , ба рухсораи ?ути ниқоб

آن زلف حلقه حلقه، به رخساره ات نقاب

ё зимрон ба Настаранат ҳаст сояи бон

یا ضیمران به نسترنت هست سایه بان

Кардем васфи моҳ , ки ойӣна дор туаст

کردیم وصف ماه، که آیینه دار توست

эй офтоб рӯй ба аз меҳри осмон

ای آفتاب روی به از مهر آسمان

Аз фитнаҳои чашми ту , эй тарки ҷангҷӯӣ

از فتنه های چشم تو، ای ترک جنگجوی

Овардаам ба хитта ӣ дороломон , амон

آورده ام به خطه ی دارالامان، امان