Бӯсӣ ба ман аз он лабу рухсор ато кун

بوسی به من از آن لب و رخسار عطا کن

Заъфи дилам аз шарбати гули қанд , даво кун

ضعف دلم از شربت گل قند، دوا کن

То фитнаи балое ба вуҷӯдат нарасонад

تا فتنه بلایی به وجودت نرساند

Ҷону дили моро ҳадафи тир бало кун

جان و دل ما را هدف تیر بلا کن

Дерӣаст ки рӯ бар тараф қибла накардам

دیری است که رو بر طرف قبله نکردم

Бинмоӣ руху абрӯии худ , қибла намо кун

بنمای رخ و ابروی خود، قبله نما کن

Хӯн шуд дилам аз ҳасрати мижгони ту , эй тарк

خون شد دلم از حسرت مژگان تو، ای ترک

Зони новаки дили дуз , маро комрўо кун

زآن ناوک دل دوز، مرا کامروا کن

Рӯзӣ ба хато , анбар аз он зулф биафшон

روزی به خطا، عنبر از آن زلف بیفشان

Вази ғолия , хӯн дар дили оҳӯӣ хто кун

وز غالیه، خون در دل آهوی ختا کن

ё зулф манеҳ то нашавам шефтаи хотир ,

یا زلف منه تا نشوم شیفته خاطر،

ё фикри мушавваш шудани бод сабо кун

یا فکر مشوش شدن باد صبا کن

Афсар , магари он давлат дидор биёбӣ

افسر، مگر آن دولت دیدار بیابی

Бар давлати дилдори ҷаҳондор дуо кун

بر دولت دلدار جهاندار دعا کن