Гар он ду зулфи анбарин ба рух шавад ниқоби ту

گر آن دو زلف عنبرین به رخ شود نقاب تو

Кунанд тиргўни ҳамеи ҷаҳон бар офтоби ту

کنند تیرگون همی جهان بر آفتاب تو

Ба рӯзгори даврят , чаҳ партавами зи меҳру ма

به روزگار دوریت، چه پرتوم ز مهر و مه

Бигӯ сабо барафканад , зи моҳи рухи ниқоби ту

بگو صبا برافکند، ز ماه رخ نقاب تو

Рикобро чаҳ мекунӣ , ду пои ту ду чашми ман

رکاب را چه می کنی، دو پای تو دو چشم من

Ки дар ақиқи пурварам , ду ҳалқаи рикоби ту

که در عقیق پرورم، دو حلقه رکاب تو

Шароби лаъли ҷомро , аз он ба хоки рехтӣ

شراب لعل جام را، از آن به خاک ریختی

Ки қатрае зи хӯни ман чакида дар шароби ту

که قطره ای ز خون من چکیده در شراب تو

Ман аз ҷигари даҳуми туро ту аз лабони диҳӣ ба ман

من از جگر دهم تو را تو از لبان دهی به من

Лабони ту , шароби ман , ҷигари марои кабоби ту

لبان تو، شراب من، جگر مرا کباب تو

Хароб аз ту шуд дилам , ки ёфт ганҷи маърифат

خراب از تو شد دلم، که یافت گنج معرفت

Ки маърифат дар он дилӣ , буд ки шуд хароби ту

که معرفت در آن دلی، بود که شد خراب تو

Вуҷӯди ман ҳамаи туе , чаҳ пурсӣ ва чаҳ гӯямат

وجود من همه تویی،‌ چه پرسی و چه گویمت

Ҷавоби ту , саволи ман , саволи ман ҷавоби ту

جواب تو، سؤال من، سؤال من جواب تو

Вуҷӯди афсарат буд , хаёлӣ , он ҳам аз адам

وجود افسرت بود، خیالی، آن هم از عدم

Ба рӯзгори худ шабӣ , даройад ар ба хоби ту

به روزگار خود شبی، درآید ار به خواب تو