Ёри мо , ?бурмаа аз анбар ниқоб андохта

یار ما، برماه از عنبر نقاب انداخته

Моҳи мо , сунбул ба рӯй офтоб андохта

ماه ما، سنبل به روی آفتاب انداخته

Гар ҷаҳон дар ҷоми ҷами пайдо , муҳим аз лаъли лаб ,

گر جهان در جام جم پیدا، مهم از لعل لب،

Як ҷаҳони ёқӯт , дар ҷом шароб андохта

یک جهان یاقوت، در جام شراب انداخته

Аз лаб чун слсбилши сӯхти ҷонам , эй аҷаб

از لب چون سلسبیلش سوخت جانم، ای عجب

Тарҳи оташро , зи афсуни андар об андохта

طرح آتش را، ز افسون اندر آب انداخته

эй басои дилҳо , ки дорад печу тоб аз он ду зулф

ای بسا دل‌ها، که دارد پیچ و تاب از آن دو زلف

На ҳамин ҷони маро , дар печ ва тоб андохта

نه همین جان مرا، در پیچ و تاب انداخته

Кӯҳи сабри ман , аз он мӯии миён , дар илтиҳоб

کوه صبر من، از آن موی میان، در التهاب

Кӯҳро мӯеи аҷаб дар изтироб андохта

کوه را مویی عجب در اضطراب انداخته

Авҷи донишро , ъқобоними асири зоғи зулф

اوج دانش را، عقابانیم اسیر زاغ زلف

Зоғро байн , панҷа дар ҷон уқоб андохта

زاغ را بین، پنجه در جان عقاب انداخته