Шавад оё ки зи мо ҳарфи вафо гӯш кунӣ

شود آیا که ز ما حرف وفا گوش کنی

Меҳрбон бошӣу бедод фаромӯш кунӣ

مهربان باشی و بیداد فراموش کنی

Партав рӯй ту бигирифт ҷаҳон , пардаи бҳл

پرتو روی تو بگرفت جهان، پرده بهل

Магари ин оташи пари машъала хомӯш кунӣ

مگر این آتش پر مشعله خاموش کنی

Бе худ аз бода дӯшастӣ ва мо ҳушёрон

بی خود از باده دوش استی و ما هشیاران

Маст саҳласт , ки девона ва мадҳуш кунӣ

مست سهل است، که دیوانه و مدهوش کنی

Ҳарчӣ дил буд , рабӯдӣ ва кашидӣ дар зулф

هرچه دل بود، ربودی و کشیدی در زلف

Ин гарони силсиларо баҳр чаҳ бар дӯш кунӣ

این گران سلسله را بهر چه بر دوش کنی

Ҳавасами зиндагии дигар ,у умр дигар аст

هوسم زندگی دیگر، و عمر دگر است

Шавад ин ҳар ду гарми даст дар оғӯш кунӣ

شود این هر دو گرم دست در آغوش کنی

Бодаи зони шиша ки бо ғайри хурии шармати бод

باده زآن شیشه که با غیر خوری شرمت باد

Хӯн ҳасрат задагонаст чаро нӯш кунӣ

خون حسرت زدگان است چرا نوش کنی

Бандаи талъат ӯ , хоҳӣ агар буд , афсар

بنده طلعت او، خواهی اگر بود، افسر

Шарташ онаст ки аз хеш фаромӯш кунӣ

شرطش آن است که از خویش فراموش کنی