Ҳарҷо ки ту биншинӣ , сад фитнаи барангезӣ

هرجا که تو بنشینی، صد فتنه برانگیزی

Ҳар фитна шавад ҳафтод , ҳар лаҳза ки бархезӣ

هر فتنه شود هفتاد، هر لحظه که برخیزی

Коми дил ҳар оқил , аз лаъли шукри хое

کام دل هر عاقل، از لعل شکر خایی

Доми раҳ ҳар доно , бо зулфи диловезӣ

دام ره هر دانا، با زلف دلاویزی

Аз ҷилваи рухи Байзо , дар ҳолаи ту май пӯшӣ

از جلوه رخ بیضا، در هاله تو می پوشی

Вази сабзаи хати анбар , бар лола биёвезӣ

وز سبزه خط عنبر، بر لاله بیاویزی

Бар фарқи сари хуршед , хоки сияҳ аз ғайрат

بر فرق سر خورشید، خاک سیه از غیرت

Зони кокули машки афшон , эй моҳи ту май безӣ

زآن کاکلِ مُشک افشان، ای ماه تو می بیزی

Аз зулфи абири осо , дар ҳолаи қамари пӯшӣ

از زلف عبیر آسا، در هاله قمر پوشی

Вази талъат чун Байзо , дар лолаи гҳрризӣ

وز طلعت چون بیضا، در لاله گهرریزی

Аз лаъли равонпарвар , бо мӯъҷизи ъисоиӣ

از لعل روان پرور، با معجز عیسایی

Вази чашми ситами густар , бо фитнаи Чингизӣ

وز چشم ستم گستر، با فتنه چنگیزی

Дар кӯҳи ғами ишқат , хубон ҳама Фарҳоданд

در کوه غم عشقت، خوبان همه فرهادند

Сад ҳайф ки чун ширин , ҳам суҳбати парвизӣ

صد حیف که چون شیرین، هم صحبت پرویزی

Аз хонаи худ эй дӯст , ман рафтам ва ӯ омад

از خانه خود ای دوست، من رفتم و او آمد

Вақтаст Фаридуни вор , бо ҳодисаи бстизӣ

وقت است فریدون وار، با حادثه بستیزی

эй он ки дил мо шуд , девонаи занҷират

ای آن که دل ما شد، دیوانه زنجیرت

Гирам ки парии зодӣ , аз мо з чаҳ бигурезӣ

گیرم که پری زادی، از ما ز چه بگریزی

эй он ки туро бошад , рухсора чу ойӣна

ای آن که تو را باشد، رخساره چو آیینه

Аз оҳи дили афсар , то чанд нпрҳизӣ ?

از آه دل افسر، تا چند نپرهیزی؟