эй ки аз қомату рух , ҳасрати сарву қамарӣ

ای که از قامت و رخ، حسرت سرو و قمری

Ин чаҳ нисбат , ки ту аз сарву қамари хўбтрӣ

این چه نسبت، که تو از سرو و قمر خوبتری

Нест зебоӣу хӯбӣ ки надории ҳама ро

نیست زیبایی و خوبی که نداری همه را

Айб онаст ки хуршедӣ ва бар бому барӣ

عیب آن است که خورشیدی و بر بام و بری

Дӯст дорам ки нахоҳӣ дгариро чун ман

دوست دارم که نخواهی دگری را چون من

Ҷой рашкаст ки ҳар лаҳза ба коми дгарӣ

جای رشک است که هر لحظه به کام دگری

Сару чашми ҳама дар роҳ ту шуд фарши талаб

سر و چشم همه در راه تو شد فرش طلب

Пой бар дида мо менаҳй ва бе хабарӣ

پای بر دیده ما می نهی و بی خبری

Фарқ то пои ҳамаи ҷавҳари ҷонӣу латиф

فرق تا پای همه جوهر جانی و لطیف

Аҷаб онаст ки ойӣна ҳар бе басарӣ

عجب آن است که آیینه هر بی بصری

Афсарати турфаи ҳадисии бсроид , бишинав

افسرت طرفه حدیثی بسراید، بشنو

Бо рақибон ту мазан ҷом , ки тобам набарӣ

با رقیبان تو مزن جام، که تابم نبری