Бар қатли ман хаста , агар бастаи миён ро

بر قتل من خسته، اگر بسته میان را

То боз кунад зинда , гушӯдааст даҳон ро

تا باز کند زنده، گشوده است دهان را

Сари хат амон дод ба мо талъати ту дӯш ,

سر خط امان داد به ما طلعت تو دوش،

Ва имрӯз гирифт аз кафи мо хати амон ро

و امروز گرفت از کف ما خطّ امان را

Тарсам ки чу Чингиз кунад чашми ту бо халқ

ترسم که چو چنگیز کند چشم تو با خلق

эй тарк бигир аз каф ӯ тиру камон ро

ای ترک بگیر از کف او تیر و کمان را

То бӯсӣ аз он лаб бидиҳад балки иҷозат ,

تا بوسی از آن لب بدهد بلکه اجازت،

эй муғи бача аз мо ту бигӯ пери Муғон ро

ای مغ بچه از ما تو بگو پیر مغان را

Моро ба ҷаҳон нест сари суду зӣоне ,

ما را به جهان نیست سر سود و زیانی،

Савдои ту барад аз сари мо , суду зиён ро

سودای تو برد از سر ما، سود و زیان را

Аз чошнии теғ ту шуд ғайри хабардор ,

از چاشنی تیغ تو شد غیر خبردار،

Афсӯс , ки кардем аёни рози ниҳон ро

افسوس، که کردیم عیان راز نهان را

Зини сон ки парӣ вор кунад ҷилва ба мо дӯст

زین سان که پری وار کند جلوه به ما دوست

Девонаи манам , гар надирам ҷомаи ҷон ро

دیوانه منم، گر ندرم جامه جان را