эй ки ба кӯии маҳвашони бори фитода дар гулат

ای که به کوی مهوشان بار فتاده در گلت

То нараҳе аз ин хатар во нараҳад ғам аз дилат

تا نرهی از این خطر وا نرهد غم از دلت

Даъвии ошиқии ту , бовари дӯст кӣ фитад

دعوی عاشقی تو، باور دوست کی فتد

Нолаи зор то чу не нашунӯд аз мафосилат

ناله زار تا چو نی نشنود از مفاصلت

Рӯй чу офтоб ӯ дар хами зулфи бенгарӣ

روی چو آفتاب او در خم زلف بنگری

Чун ман тираи бахт агар тор нагашта маҳфилат

چون من تیره بخت اگر تار نگشته محفلت

эй ки ба маҳмили андарӣ аз пас зулфи ҳамчуи шаб

ای که به محمل اندری از پس زلف همچو شب

Матлаъи офтобро , дидам ва буд маҳмилат

مطلع آفتاب را، دیدم و بود محملت

Ман башару парии басӣ , дидаам ва наёфтам

من بشر و پری بسی، دیده ام و نیافتم

Ҳеҷ парии мушобеҳ ва ҳеҷ башари ммослт

هیچ پری مشابه و هیچ بشر مماثلت

Оризи офтобро моҳ чу худ клФ наад

عارض آفتاب را ماه چو خود کلف نهد

Рӯзи тараб дар анҷуман бинад агар шамоилат

روز طرب در انجمن بیند اگر شمایلت

эй маи сарви қоматам , чист ва кист то шавад ,

ای مه سرو قامتم، چیست و کیست تا شود،

Сарви чамани баробару моҳи фалаки муқобилат

سرو چمن برابر و ماه فلک مقابلت