эй ки наруста дар чамани сарв ба длрбоӣит

ای که نرسته در چمن سرو به دلربائیت

Ҳайф , ки ҳамчуи гул буд , одат бе вФоӣит

حیف، که همچو گل بود، عادت بی وفائیت

эй маи офтоби рух , дар шаби тори ошиқон

ای مه آفتاب رخ، در شب تار عاشقان

Ашки фишондаи шамъи ҷамъ , аз ғами рўшноӣит

اشک فشانده شمع جمع، از غم روشنائیت

Сина ба хоки брнҳд , тан ба ҳалок дар наад

سینه به خاک برنهد، تن به هلاک در نهد

Пушти фалак агар кашад , бори ғами ҷудоӣат

پشت فلک اگر کشد، بار غم جداییت

Гар ту раҳо кунӣ , асир аз ту ҷудо наме шавад

گر تو رها کنی، اسیر از تو جدا نمی شود

Бандгарони куҷои барад , пои дили раҳоӣат

بندگران کجا برد، پای دل رهاییت

Ҳар ки шуд ошнои ту , аҳд ба теғи нгслд

هر که شد آشنای تو، عهد به تیغ نگسلد

Теғи балои куҷои барад , риштаи ошноӣат

تیغ بلا کجا برد، رشته آشناییت

Маснад ҷам набоядам , тоҷи каёни ншоидм

مسند جم نبایدم، تاج کیان نشایدم

Салтанатӣаст ҷовдон , мартабаи гадоӣат

سلطنتی است جاودان، مرتبه گداییت

Ҳарчӣ зании ту теғи кин , нолаи фурӯи баради дилам

هرچه زنی تو تیغ کین، ناله فرو برد دلم

Захми туро ба ҷони хирад , ҳар ки буд фидойӣат

زخم تو را به جان خرد، هر که بود فداییت

Афсар , агар гирифт занг , оинаи дилати зи ғам ,

افسر، اگر گرفت زنگ، آینه دلت ز غم،

Ҷилва ёр шуд кунун , сайқал ғам задойят

جلوه یار شد کنون، صیقل غم زداییت