Ғам нестгар на моро даври фалак ба ком аст

غم نیست گر نه ما را دور فلک به کام است

Даврӣ ба монаи ҳаргизи хуштар зи давр ҷом аст

دوری به مانه هرگز خوشتر ز دور جام است

Бар буии васли ҷонони хӯни гашти охирами дил

بر بوی وصل جانان خون گشت آخرم دل

Худ интизор гуё , навъе з интиқом аст

خود انتظار گویا، نوعی ز انتقام است

Халқ ар ба чордаҳи шаб , маро тамоми бенанд

خلق ار به چارده شب، مه را تمام بینند

Байнами ман он маиро кандар ду шаб тамом аст

بینم من آن مهی را کاندر دو شب تمام است

Гар рӯзи дигаронро як шом лозим афтод

گر روز دیگران را یک شام لازم افتاد

Бар чеҳра , зулфаконаши рӯзи марои ду шом аст

بر چهره، زلفکانش روز مرا دو شام است

намечист то бигӯям , бе ӯ ҳаром бошад

می چیست تا بگویم، بی او حرام باشد

Худ оби зиндагонӣ бе рӯй ӯ ҳаром аст

خود آب زندگانی بی روی او حرام است

Афсар ки шуълаи ғами якбораи хирманаши сӯхт

افسر که شعله غم یکباره خرمنش سوخت

Дигар раво набошад гуфтани варо ки хом аст

دیگر روا نباشد گفتن ورا که خام است