эй бевафо ки умрӣ созем бо ҷафоят

ای بی وفا که عمری سازیم با جفایت

Бо мо сиррӣ надорӣ бозем сар ба поят

با ما سری نداری بازیم سر به پایت

Баси хӯн ки дар дил афтод аз буии бодаи ту

بس خون که در دل افتاد از بوی باده تو

Баси пои кӯ ба гул монад аз ҳасани дасти хоят

بس پای کو به گل ماند از حسن دست خایت

Ғавғои аҳди заҳҳоки якбораи хезад аз халқ

غوغای عهد ضحاک یکباره خیزد از خلق

Бар дӯш агар бибинанди он турраи дўтоит

بر دوش اگر ببینند آن طرّه دوتایت

Мороу муддаиро дар базми ишқ қурбӣ аст

ما را و مدعی را در بزم عشق قربی است

Кӯ аз шароб бе худ мо маст аз лақоят

کو از شراب بی خود ما مست از لقایت

Мо раъии хештанро борӣ адам шимурдем

ما رأی خویشتن را باری عدم شمردیم

Айдун ҳар ончӣ хоҳӣ мекун ки раъии роят

ایدون هر آنچه خواهی میکن که رأی رایت

Гавҳар чу қобил уфтад гӯйанд каш баҳо нест

گوهر چو قابل افتد گویند کش بها نیست

Он гавҳарӣ ки набӯд эй сими тан бҳоят

آن گوهری که نبود ای سیم تن بهایت