Имрӯзи ҳамаи хуррамии давлат дайн аст

امروز همه خرّمی دولت دین است

Инаст ки ин давлати дороӣ замин аст

این است که این دولت دارای زمین است

Шоҳид ки диҳӣ дар ивазаши сими биногваш

شاهد که دهی در عوضش سیم بناگوش

Моро ки дили андари хами зулфи ту раҳин аст

ما را که دل اندر خم زلف تو رهین است

Он рух на ки бар сарви қадати моҳи мунаввар

آن رخ نه که بر سرو قدت ماه منوّر

Ва он тан на ки дар перҳанат дар самин аст

و آن تن نه که در پیرهنت درّ سمین است

Ҷони пеш лабат додам ва худ турфаи нигоҳат

جان پیش لبت دادم و خود طرّفه نگاهت

Пайдост ки ин мӯъҷиз ва он саҳар мубин аст

پیداست که این مُعجز و آن سحر مبین است

Хубят ба ҳаддӣ ки ҷаҳонии бтўи моил

خوبیت به حدّی که جهانی بتو مایل

Моро ба ҷаҳонии сари ҷангу дил кин аст

ما را به جهانی سر جنگ و دل کین است

То ҷони крои сӯзаду партав ба ки бахшад

تا جان کرا سوزد و پرتو به که بخشد

Он барқи ҷаҳони сӯз ки дар хона зин аст

آن برق جهان سوز که در خانه زین است

Ин зулфи фурӯи ҳашта бар он рӯй нигорин

این زلف فرو هشته بر آن روی نگارین

ё знгикии мӯътакифи хулд барин аст

یا زنگیکی معتکف خلد برین است

Дар коми бади андеши сиришки омада , афсар

در کام بد اندیش سرشک آمده، افسر

Лаъли лаби дилдор ки чун моء муайян аст

لعل لب دلدار که چون ماء معین است