эй ки лабати кавсару рӯяти биҳишт

ای که لبت کوثر و رویت بهشت

Бе ту азобаст марои гашти кишт

بی تو عذاب است مرا گشت کشت

Шӯри туам аз сару меҳрати зи дил

شور توام از سر و مهرت ز دل

наменашавадгар бишавади хоки хишт

می نشود گر بشود خاک خشت

Бо ту маро ҳарчӣ буд зишт , хуб

با تو مرا هرچه بود زشت، خوب

Бе ту маро ҳарчӣ буд хуб , зишт

بی تو مرا هرچه بود خوب، زشت

Симу зар аз баҳр нисорат накӯаст

سیم و زر از بهر نثارت نکوست

Марди набарди он ки бамурду биҳишт

مرد نبرد آن که بمُرد و بهشت

Бар рухи он моҳ ба хати ғубор

بر رخ آن ماه به خطّ غبار

Хомаи санъати ғам афсар навишт

خامه صنعت غم افسر نوشت