Моро ба саропарда гул рафт ишорат

ما را به سراپرده گل رفت اشارت

Бурқаъи зи рухи афкандаш , эй дидаи бишорат

برقع ز رخ افکندش، ای دیده بشارت

Коми даҳан аз баҳр чаҳ ширин накунам ман ?

کام دهن از بهر چه شیرین نکنم من؟

Шукри даҳан ар медиҳадам заҳри марорат

شکر دهن ار می دهدم زهر مرارت

Ман хок шавам дар талаб ва ӯ наниҳад пой

من خاک شوم در طلب و او ننهد پای

Авҷ азимат бингару пастии ҳақорат

اوج عظمت بنگر و پستی حقارت

Чашми ту баради ақли маро ва ин на шигифт аст

چشم تو برد عقل مرا و این نه شگفت است

Таркасту баради хонаи тоҷик ба ғорат

ترک است و برد خانه تاجیک به غارت

Аз куштани ман баҳр чаҳ он шӯх барошуфт ,

از کشتن من بهر چه آن شوخ برآشفت،

Ҷон додан ва нолидан агар нест ҷасорат

جان دادن و نالیدن اگر نیست جسارت

Дар манзараи дида агар ҷой насозад

در منظره دیده اگر جای نسازد

Оқил накунад дар раҳи сайлоби иморат

عاقل نکند در ره سیلاب عمارت

Сармояи ҷон дар талаби васли ту додан ,

سرمایه جان در طلب وصل تو دادن،

Судӣаст ки дар вай набӯд ҳеҷ хисорат

سودی است که در وی نبود هیچ خسارت

Зинҳори баҳр кас манимо ойӣнаи рух

زنهار بهر کس منما آیینه رخ

Коҳи дили мо сӯй ту ояд ба сифорат

کاه دل ما سوی تو آید به سفارت

Афсар , дилӣ аз ғабғаби ту сӯхта дорад

افسر، دلی از غبغب تو سوخته دارد

Афзоед аҷаб дидани кофури ҳарорат

افزاید عجب دیدن کافور حرارت