Соқӣ ба сари мо ҳаваси шурб мудом аст

ساقی به سر ما هوس شرب مدام است

Зони лаълам агар бӯсаи диҳӣ , кор тамом аст

زآن لعلم اگر بوسه دهی، کار تمام است

Ҳар лаҳза ба коми дгарии соқии маҷлис

هر لحظه به کام دگری ساقی مجلس

Ин гардиш чархаст ки бо гардиш ҷом аст

این گردش چرخ است که با گردش جام است

Соқӣ , агарам бӯсаи диҳӣ ҷом мем бахш

ساقی، اگرم بوسه دهی جام میم بخش

Бе бӯсаи марои бодаи гулранг ҳаром аст

بی بوسه مرا باده گلرنگ حرام است

Имрӯз ки ҳам зарра ва хуршед бирақсанд

امروز که هم ذره و خورشید برقصند

Мутриби неу соқӣ майу маъшуқа ба ком аст

مطرب نی و ساقی می و معشوقه به کام است

эй боди саҳаргоҳи абират дар ҷайб

ای باد سحرگاه عبیرت در جیب

Гуё ки туро баҳри ман аз дӯст паём аст

گویا که تو را بهر من از دوست پیام است

Мурғи дили мо холи туро дид ва бидонаст

مرغ دل ما خال تو را دید و بدانست

Конҷо ки буд дона , балии ҳалқа дом аст

کانجا که بود دانه، بلی حلقه دام است

Ҷононаи зи рухи пурди биндохтаҳ , афсар ,

جانانه ز رخ پرد بینداخته، افسر،

ё бахти марои толеъи хуршед баномаст ?

یا بخت مرا طالع خورشید بنام است؟

Чашми дили моро ҳавас дидан ҷон аст

چشم دل ما را هوس دیدن جان است

Инаст ки дили манзили он ҷон ҷаҳон аст

این است که دل منزل آن جان جهان است

Ҳар савмиъау дайр ки дидам хатарӣ дошт

هر صومعه و دیر که دیدم خطری داشت

Амнӣ ки буд дар кнФи пер Муғон аст

امنی که بود در کنف پیر مغان است

Дар анҷумани даҳри мҷуи айш вагар ҳаст

در انجمن دهر مجو عیش وگر هست

Дар дардии саҳбои хам дрдкшон аст

در دردی صهبای خم دردکشان است

Срто қадамаш дидам ва санҷидам ва гуфтам

سرتا قدمش دیدم و سنجیدم و گفتم

Чизе ки мароҳил нашуд , он сар даҳон аст

چیزی که مراحل نشد، آن سرّ دهان است

Бо лола рӯй ту бисӯзад дилам , оре

با لاله روی تو بسوزد دلم، آری

Оташ буд он гул , ба баҳорӣ ки хазон аст

آتش بود آن گل، به بهاری که خزان است

Ма дар шаби торики аёнтар буд охир

مه در شب تاریک عیان تر بود آخر

Моҳи ту чаро дар шаби он зулф ниҳонаст ?

ماه تو چرا در شب آن زلف نهان است؟