Идасту маро дар талаби бода шитоб аст

عید است و مرا در طلب باده شتاب است

Хуршеди марои соғару ёқӯт шароб аст

خورشید مرا ساغر و یاقوت شراب است

Бо бӯса лаълаш нахӯрам бодаи гулгун ,

با بوسه لعلش نخورم باده گلگون،

Конҷо ки буд бӯса , балии бода чу об аст

کانجا که بود بوسه، بلی باده چو آب است

Бо чашмаи ҳайвони лабаши кавсару таснӣм

با چشمه حیوان لبش کوثر و تسنیم

Мо ташнаи лабонро ҳамаи рухшанда сароб аст

ما تشنه لبان را همه رخشنده سراب است

Соқии ту гулобам чаҳ зании ин ҳама бар рух ?

ساقی تو گلابم چه زنی این همه بر رخ؟

Моро арақи он гули рухсор , гулоб аст

ما را عرق آن گل رخسار، گلاب است

Он хитта ҳасанаст ки таъмир шуд аз ёр

آن خطه حسن است که تعمیر شد از یار

Воин кишвар ишқаст ки аз ҷавр хароб аст

واین کشور عشق است که از جور خراب است

эй Подшаҳи ҳасан , ки дар кишвари нозӣ ,

ای پادشه حسن، که در کشور نازی،

Дарёб , ки дилҷӯеи дарвеш савоб аст

دریاب، که دلجویی درویش ثواب است

Дилдор ба нолидани афсари надиҳади гӯш

دلدار به نالیدن افسر ندهد گوش

Ин нола ишқаст на тнбўр ва рубоб аст

این ناله عشق است نه طنبور و رباب است