эй моҳ ваашон ҳамаи ғуломат

ای ماه وشان همه غلامت

Хуршеди рухони асири домат

خورشید رخان اسیر دامت

Дар нофи ғизоли хӯн гиреҳ кард

در ناف غزال خون گره کرد

Як чини зи ду зулфи машки қомат

یک چین ز دو زلف مشک قامت

Берухсат мо кашидае ҷом

بی رخصت ما کشیده ای جام

Хӯни дили мо буд ҳаромат

خون دل ما بود حرامت

Маи кости зи рашк , гарчи дар базм

مه کاست ز رشک، گرچه در بزم

Хуршед ба кафи гирифтаи ҷомат

خورشید به کف گرفته جامت

Ҳар шаб ба сипеҳри чашми анҷум ,

هر شب به سپهر چشم انجم،

Назораи кунони шамъи бомат

نظاره کنان شمع بامت

Ҳар рӯз ба чарх рӯй хуршед

هر روز به چرخ روی خورشید

Зардаст зи рашки нақши гомат

زرد است ز رشک نقش گامت

Резами дилу ҷон ба пои пайкӣ

ریزم دل و جان به پای پیکی

Корд ба ҳузури ман паёмат

کآرد به حضور من پیامت