Дар перҳан эй моҳ наҳуфтӣ баданӣ ро

در پیرهن ای ماه نهفتی بدنی را

Ва окандае эй сарв ба гули перҳанӣ ро

و آکنده‌ای ای سرو به گل پیرهنی را

Ҷузи сими биногваши ту дар зулфи мънбр

جز سیم بناگوش تو در زلف معنبر

Парвардаи магари сояи сунбули саманиро ?

پرورده مگر سایه سنبل سمنی را؟

НФрўзд агар партав рӯй ту ба гулшан

نفروزد اگر پرتو روی تو به گلشن

Гулшани надиҳади равнақи байти алҳзнӣ ро

گلشن ندهد رونقِ بیت‌الحزنی را

Дар боғ агар бе ту кунам лола ба домон

در باغ اگر بی تو کنم لاله به دامان

Барқӣаст зи дӯзах ки бисӯзад кафанӣ ро

برقی است ز دوزخ که بسوزد کفنی را

Бечораи дилам дар сафи мижгони ту маҷрӯҳ

بیچاره دلم در صف مژگان تو مجروح

Гирди омада дар маъракаи як фавҷи танӣ ро

گرد آمده در معرکه یک فوج تنی را

Кӣ зинда ҷовид шавад аз кафи обӣ ,

کی زندهٔ جاوید شود از کف آبی،

Гар Хизр бабўсад лаби ширини даҳанӣ ро

گر خضر ببوسد لب شیرین‌دهنی را

Ҷузи хол сиёҳӣ набӯд бар дили гардун ,

جز خال سیاهی نبود بر دل گردون،

Гар моҳ бибинад , рухи симини баданӣ ро

گر ماه ببیند، رخ سیمین‌بدنی را

Донад ки чаро пора кунам перҳан аз дард

داند که چرا پاره کنم پیرهن از درد

Дастӣ ки даридаи сети зи ғами перҳанӣ ро

دستی که دریده‌ست ز غم پیرهنی را

Он гӯш ки аз суҳбати дилдор буд кар ,

آن گوش که از صحبت دلدار بود کر،

Гӯшӣаст ки нашунида зи афсари суханӣ ро

گوشی است که نشنیده ز افسر سخنی را