Ҳеҷ май донеи маро дар бутаи дил тоб нест ?

هیچ می‌دانی مرا در بوته دل تاب نیست؟

Камтари оташи зан ки ҷонам , камтар аз симоб нест

کمتر آتش زن که جانم، کمتر از سیماب نیست

Ҳршб аз ҳиҷр ту мемейрем ва дар болини хок ,

هرشب از هجر تو می میریم و در بالین خاک،

Мурдагонро худ нишоед кас бигӯед хоб нест

مردگان را خود نشاید کس بگوید خواب نیست

Мардум чашмам шавад манзилгаҳи акси рахт ,

مردم چشمم شود منزلگه عکس رخت،

То нагӯйӣ хонаи кас дар раҳ сайлоб нест

تا نگویی خانه کس در ره سیلاب نیست

Гар набошад зулфу рӯят , куфру имон , гӯ , чаро

گر نباشد زلف و رویت، کفر و ایمان، گو، چرا

Фориғ аз ин моҷарои як лаҳзаи шайх ва шоб нест ?

فارغ از این ماجرا یک لحظه شیخ و شاب نیست؟

Хӯн агар гарем , макун айбам , ки бе лаъли лабат ,

خون اگر گریم، مکن عیبم، که بی لعل لبت،

Бскаҳ кардам гиря дар дарёии чашмам об нест

بسکه کردم گریه در دریای چشمم آب نیست

То мънбри зулфро ошуфта кардӣ аз насим ,

تا معنبر زلف را آشفته کردی از نسیم،

Нест , кони ошуфтагӣ , дар хотир аҳбоб нест

نیست، کان آشفتگی،‌ در خاطر احباب نیست

Ҳамчуи он рух дар гулистон , ҳеҷ набӯд арғавон ,

همچو آن رخ در گلستان، هیچ نبود ارغوان،

Ҳамчуи он лаб , дар Бадахшон , ҳеҷ лаъл ноб нест

همچو آن لب، در بدخشان، هیچ لعل ناب نیست

Ҳамчуи назми афсар ва он гавҳарин дандони дӯст

همچو نظم افسر و آن گوهرین دندان دوست

Хуб санҷидем , ореи лؤлؤ хўшоб нест

خوب سنجیدیم، آری لؤلؤ خوشاب نیست