эй ки чун чашми бути ман , ҳол беморят ҳаст
ای که چون چشم بت من، حال بیماریت هست
Май намояд каз талаб , андари дил озорят ҳаст
مینماید کز طلب، اندر دلآزاریت هست
Фасли гул бе менишоед зистан вар нест зар ,
فصل گل بیمِی نشاید زیستن ور نیست زر،
Ҳашт бояд дар гарав , то далқ ва дасторят ҳаст
هشت باید در گرو، تا دلق و دستاریت هست
Бар ҷафои боғбон бемурувват сабр кун ,
بر جفای باغبان بیمروّت صبر کن،
эй ки дар пои дил , аз бустони гул хорят ҳаст
ای که در پای دل، از بستان گل خاریت هست
На ҳамин бошад мушавваши хотири мо , зони ду зулф
نه همین باشد مشوش خاطر ما، زآن دو زلف
Зоин қабили ошуфтагон , дар зулф бисёрят ҳаст
زاین قبیل آشفتگان، در زلف بسیاریت هست
Гуфт бо ман , ёри ман дай , лек бо ғанҷу даллол
گفت با من، یار من دی، لیک با غنج و دلال
Ишқрогар , ҷони огаҳи қалб ҳушёрят ҳаст
عشق را گر، جان آگه قلب هشیاریت هست
Зулф дорам чун абиру чеҳра , чун меҳри мунир
زلف دارم چون عبیر و چهره، چون مهر منیر
Бо абир ва бо мунират ,гар сар ва корят ҳаст
با عبیر و با منیرت، گر سر و کاریت هست
Гуфтамаш , ман бархе он зулф ва рӯемгар туро ,
گفتمش، من برخی آن زلف و رویم گر تو را،
Аз дили ман нанг ва аз дидори ман , орият ҳаст
از دل من ننگ و از دیدار من، عاریت هست
намебибояд дод , ъзу ҷоҳу ақлу дайну дил
می بباید داد، عزّ و جاه و عقل و دین و دل
эй ки дар дили ҳамчуи афсар , шавқ дидорят ҳаст
ای که در دل همچو افسر، شوق دیداریت هست