Бози боди саҳарии буии хуш ёр оварад

باز باد سحری بوی خوش یار آورد

Корвони хутании машк ба харвор оварад

کاروان ختنی مشک به خروار آورد

Ончунон дар тараб оварда ҳавои зоҳид ро

آنچنان در طرب آورده هوا زاهد را

Ки бар пери Муғони сбҳаҳ ва дастор оварад

که بر پیر مغان سبحه و دستار آورد

Дӯши пайки саҳарӣ бо сари зулфаш , гул ҳо

دوش پیک سحری با سر زلفش، گل‌ها

Аз дили хӯн шудаи ошиқ ғмхўор оварад

از دل خون شده عاشق غمخوار آورد

То баҳораст ба гулшани гул бе хораши бод ,

تا بهار است به گلشن گل بی خارش باد،

Он ки дар анҷумани мо , гул бехор оварад

آن که در انجمن ما، گل بی خار آورد

Боғбоно , чу сеӣ қомати мо , дар бустон ,

باغبانا، چو سهی قامت ما، در بستان،

Ҳеҷ дидӣ ки санавбари дилу ҷон бор оварад ?

هیچ دیدی که صنوبر دل و جان بار آورد؟

Оризи ойӣна аз шарми рахти пари зангор

عارض آیینه از شرم رخت پر زنگار

То нагӯйӣ ту ки ин оина зангор оварад

تا نگویی تو که این آینه زنگار آورد

Дил ба чини сари зулфи ту ба ъмдо овехт

دل به چین سر زلف تو به عمدا آویخت

Хешро туъмаи сифат дар даҳан мор оварад

خویش را طعمه صفت در دهن مار آورد

Аз таҳаввури дили мо дар сафи мижгони ту тохт

از تهور دل ما در صف مژگان تو تاخت

Бо сипоҳи аҷабии тоқат пайкор оварад

با سپاه عجبی طاقت پیکار آورد

АФсро , талъати ёр аз рух зардат афрӯхт

افسرا، طلعت یار از رخ زردت افروخت

Заъфарони байн ки чаҳ сони ориз гулнор оварад

زعفران بین که چه سان عارض گلنار آورد