эй хуши он дида , ки аз ашк нигорӣ дорад

ای خوش آن دیده، که از اشک نگاری دارد

Хуштар он дида , ки бо рӯй ту корӣ дорад

خوش تر آن دیده، که با روی تو کاری دارد

Ҳар нафас мешавад ошуфтаи зи бедоди насим ,

هر نفس می شود آشفته ز بیداد نسیم،

Дил , ки дар чанбари зулфи ту қарорӣ дорад

دل، که در چنبر زلف تو قراری دارد

Рӯйу мӯии ту буд рӯзу шаби муштоқон

روی و موی تو بود روز و شب مشتاقان

Олами ишқ , аҷаби лайл ва нҳорӣ дорад

عالم عشق، عجب لیل و نهاری دارد

Ғолиб онаст ки тасхир кунад ҳафт иқлӣм

غالب آن است که تسخیر کند هفت اقلیم

Ҳар ғуломӣ ки чунин шоҳ саворӣ дорад

هر غلامی که چنین شاه سواری دارد

Дил асираст дар он зулф , накӯи дораш аз онк ,

دل اسیر است در آن زلف، نکو دارش از آنک،

Ҳар асирии сару сомон ва диёрӣ дорад

هر اسیری سر و سامان و دیاری دارد

Нашавад то набарӣ ранҷи фироқ аз паии васл

نشود تا نبری رنج فراق از پی وصل

Чидани гул , ба чамани заҳмат хорӣ дорад

چیدن گل، به چمن زحمت خاری دارد

Бо вуҷӯдат чаҳ кунам ,гар нкшми ҷаври рақиб

با وجودت چه کنم، گر نکشم جور رقیب

Нашъаи бодаи зи паии ранҷ хуморӣ дорад

نشئه باده ز پی رنج خماری دارد

Ман агар ошиқ рӯй ту шудам , хурдаи мгир

من اگر عاشق روی تو شدم، خرده مگیر

Шамъу парвонау гул низ ҳазорӣ дорад

شمع و پروانه و گل نیز هزاری دارد

Ҳарки ӯ шоҳиди мастона мо дид бигуфт

هرکه او شاهد مستانه ما دید بگفت

Афсар бесару пои турфа нигорӣ дорад

افسر بی سر و پا طرفه نگاری دارد