Аз дирами боз кӣ он дилбар танноз ояд

از درم باز کی آن دلبر طناز آید

Умр бигузашта надидааст касе боз ояд

عمر بگذشته ندیده است کسی باز آید

Боз май дўзмш аз сӯзани сабру нахи тоб ,

باز می دوزمش از سوزن صبر و نخ تاب،

Тири мижгонат агар пурд дар роз омад

تیر مژگانت اگر پرد در راز آمد

Сӯхт дар оташи ғайрати дили хӯнам , ки чаро ,

سوخت در آتش غیرت دل خونم، که چرا،

Лаб ҷомаст ки бо лаъли ту дмсоз ояд

لب جام است که با لعل تو دمساز آید

Молик ҳасанаст ки зони марҳала дар кишвари ишқ

مالک حسن است که زآن مرحله در کشور عشق

Ар наёряш ду сад қофила ноз ояд

ار نیاریش دو صد قافله ناز آید

Дил ба зулфи ту басӣ ҳаст вале сӯхта нест

دل به زلف تو بسی هست ولی سوخته نیست

Ин дили мост дар он ҳалқа ки мумтоз ояд

این دل ماست در آن حلقه که ممتاز آید

Гар ту бо замзама бар хоки ман ореи гузарӣ ,

گر تو با زمزمه بر خاک من آری گذری،

зи устихонам ба лаҳади ҳамчуи не овоз ояд

ز استخوانم به لحد همچو نی‌ آواز آید

Мурғи ҷонам ба камони хона абрӯат нишаст

مرغ جانم به کمان خانه ابروت نشست

Неки дораши ту , мабодо , ки ба парвоз ояд

نیک دارش تو، مبادا، که به پرواز آید