Ваа ки агар паёми мо , субҳдамии сабои барад

وه که اگر پیام ما، صبحدمی صبا برد

Ҷониби ошнои мо , қиссаи ошнои барад

جانب آشنای ما، قصه آشنا برد

Хуб ва хушасту ҷони Фзо , субҳ ки қосиди сабо

خوب و خوش است و جان فزا، صبح که قاصد صبا

Бар дар ошнои мо , арзи саломи мо барад

بر در آشنای ما، عرض سلام ما برد

Рӯй ту нури чашми ман , барад ва фузуд ҳайратам

روی تو نور چشم من، برد و فزود حیرتم

Бадари мунир , кӣ тамаъ , бар шафақи сҳо барад

بدر منیر، کی طمع، بر شفق سها برد

Ҳам ту ба тираш ар занӣ , ин дили хуфта ба хӯн

هم تو به تیرش ار زنی، این دل خفته به خون

Аз ту ки қотили манӣ , пеш ки моҷарои барад ?

از تو که قاتل منی، پیش که ماجرا برد؟

Худ ту бигӯ ки ҳамчуи ман , тир ба дил кашида Эй

خود تو بگو که همچو من، تیر به دل کشیده ای

Ин дили пораи пораро , пеш киу куҷои барад ?

این دل پاره پاره را، پیش که و کجا برد؟

Чанд малоҳаташ кунӣ , онкии фидойӣ ту шуд ,

چند ملاحتش کنی، آنکه فدایی تو شد،

Синаи зи неши тири ту , ҷой дигар чаро барад ?

سینه ز نیش تیر تو، جای دگر چرا برد؟

Оризу лаълу турраи ?ут , ҳарасаи гирифтаи як ватан

عارض و لعل و طره ات، هرسه گرفته یک وطن

Ин дили дарди пурварам , бори ҷудои ҷудои барад

این دل درد پرورم، بار جدا جدا برد

Зулфи ту рӯзгори ман , кард чу хештани сияҳ

زلف تو روزگار من، کرد چو خویشتن سیه

Бингар азони сиёҳ вааш , ин дили мо чҳо барад

بنگر ازآن سیاه وش، این دل ما چها برد